ఉద్యోగమో రామచంద్రా…!

Originally posted on మడత పేజీ:
తుమ్మితే ఊడే ముక్కూ.. ఉత్తినే ఊడే ఉద్యోగమూ .. ఒకటేనూ…! ఉండినా ఊడినా … జీవితాంతం చేసిన పని ఒట్టిదై పోతుందా? ఒద్దన్న  కాదన్నా… జీవితకాలపు శ్రామిక బంధాలు ఇట్టే తేలిపోతాయా?  అయినా , ఉద్యోగం మీద …అందునా ఒట్టొట్టి ఉద్యోగం మీద .. గట్టి  భ్రమలు   పెంచుకొనే వాజమ్మలూ జేజెమ్మలూ..ఉన్నారంటారా ..ఈ రోజుల్లోనూ! సరే, మీకొకరిని పరిచయం చేస్తాను. ఒక ఊళ్ళో ఒక తపాలా ఉద్యోగి ఉన్నారట. ఎండైనా వానైనా  ఒక నిష్టతో ఒక ఇష్టంతో తపాలపనులు చేసేవాడట. ఉద్యోగమన్నాక  ఏదో ఒక రోజున విరమించాల్సిందే కదా. ఇక, ఉద్యోగవిరమణ జరిగిన రోజున ఊరు వాడా కదిలొచ్చి , కన్నీటి వీడ్కోలు చెప్పారట.వారి అభిమానంలో మునకలేస్తున్న ఆ పెద్దమనిషి , గుండె చెరువై పోయిందిట. బావుంది. ఆ మర్నాడు ఉదయానికి కానీ , అతనికి ఉద్యోగ విరమణ అంటే ఏంటో స్పృహలోకి రాలేదు. ఇన్నాళ్ళూ ఉద్యోగమే అతని జీవితం. ఊపిరి. ఉద్యోగంలో అతను పెట్టిన పెట్టుబడి అతని ఉద్వేగమే. అతని కలలు , ఆశలు , ఆశయాలు.. శక్తి సామర్ధ్యాలు …అన్నీ అన్నీ అక్కడే ధార పోశాడు. ఎంతో ఇష్టంగా. తనదిగా.  ఆ ఉద్యోగమే తనుగా. మీకు తెలిసిపోయింది కదా? ఆ తపాలా చిరుద్యోగి టాల్ స్టాయ్ గారి  కథానాయకుడు. కథల్లో ఇలాంటి కమానిషులు బోల్డుంటాయి ! అని తేల్చి పారేస్తారేమో మీరు. ఆగండాగండి. సరిగ్గా ,అలాంటి ఒక వ్యక్తిని పరిచయం చేస్తా. ఆమె పాతికేళ్ళ క్రితం, నగరం నుంచి పట్టణానికి వలస వచ్చింది. కొత్త కోడలిగా. చేయడానికి చిన్ని చిన్ని ఆలోచనలతో పాటు కొద్దిపాటి ఆవేశంతో ఉండేది. వంటావార్పు, ఇంటిపనులు,సరుకుల కొనుగోళ్ళు, బట్టలు ఉతుక్కోవడాలు,అంట్లు తోముకోవడాలు వగైరాలన్నీ ,పూర్తయినా బోలెడంత సమయం మిగిలేది. ఇక, వాకిట్లో పూలు పూయిస్తూ పూయిస్తూ,  ఆ గోడకవతల ,సోడాలమ్మే  పట్టుమని జానాబెత్తెడు లేని కిట్టు చులాగ్గా చేస్తోన్నబేరసారాలు , నోటిలెక్కలు  చూసి పలకరిచింది. సోడాలు కొడుతూ  కొడుతూ లెక్కలు ఎక్కాలతో పాటు అక్షరాలు వంటబట్టించేసింది అతనికి. ఒకడు…

వెలుగుని మరిచిన పూవు

వెలుగుని మరిచిన పూవు తమిళ రచన: సుబ్రహ్మణ్య  భారతి    (1912) (తెలుగు సేత : చంద్ర లత  25-4-2017) *** పల్లవి  :          ఆ అందాల మోము మరిచేనే …ఇక నా బాధ ఎవరితో చెప్పేనే,  చెలీ! చరణం  1 :     నా మది ఆ చెలిమిని మరిచేనా …మరి చెలికాడి మోమును మరిచేది న్యాయమా? నా కనుపాపలలో నిలిపిన నా కలలమూర్తి లో ఆ కణ్ణడి సొగసులు కళ్ళారా చూసేనా? అతనిని ఎదురుగా… Read More వెలుగుని మరిచిన పూవు

ఆగమాగం.. ఓ రైతన్న!

టివి జూసుడు బందు చేసి చానదినాలయ్యె గానీ, అట్లట్ల నెట్లల్ల సుట్టుముడుతుంటే , ఈ అక్కాతమ్ముండ్లు నా కంట్లబడిరి. అరరే, ఇన్ని దినాలు వీరి ముచ్చట ఎట్ల “బై పాస్ జేస్న” అని మస్తు బుగులయ్యింది. అయ్యిందేమో అయ్యిందిలే అనుకుంట,ఇగ మీ ముంగటకు ఆ ముచ్చట తెస్తున్న. నాకయితే, పాలమూర్ల తిన్న పాలబువ్వంతా గొంతులకొచ్చినట్లాయె! కండ్లల్ల నీరు తుంగభద్రాయే! ఈ ఆలోచన చేసిన వారికి, రాసిన వారికి, నటించి జీవించిన వారికి జేజేలు. ఆ ఆలోచనకు గల… Read More ఆగమాగం.. ఓ రైతన్న!

సెర్ద గా పాఠం !

నడిరేయి.చిమ్మ చీకటి. ఈదర గాలి.ఉత్తరాన ఉరుము.దూరాన పిడుగు. పొలం గట్టు.ఏకాకి నడక. చురుక్కున తీగ మెరుపు.తలవిరబోసుకొన్న చిక్కటి చింతచెట్టు.కొమ్మల్లో చిక్కుకొన్న చూపులు.అర్థ రాత్రి అంకమ్మ శివాలు. గుండెల్ని పిండేసే పసివాడి ఏడుపు.పేగుల్ని చీల్చే … ఆగండి ఆగండి. నేనూ ఆగుతున్నా. గుండె దిటవు చేసుకోండి. ఇదేమీ, భూతప్రేతకథాత్మ కాదు. కాకరకాయ కాదు. ఒక పంతులయ్యకు పాఠం నేర్పిన పసివాడి కథ. అంటారు, కథ చెప్పడానికి అవీ ఇవీ ఏవేవో కావాలని. పి.రామ కృష్ణ గారి” దయ్యం” కథ… Read More సెర్ద గా పాఠం !

ఒక ఛెర్నాకోల!

” …అమ్మో..ఇంకేమయినా ఉందా… అలా జరగక పోతే, అమ్మాయి తట్టుకోలేక…డ్రగ్ అడిక్ట్ అయిపోయి…. ” నాలుగేళ్ళయినా నిండని తన బిడ్డ ముందుముందు బావుండాలంటే ,అన్నిటికన్నా ముందుగా ఫలానా జాబితాలో లో “టాప్- 1” ఇంగ్లీషు  బడిలో చేరాలి. అంతే ! అందుకు అమ్మనాన్నలుగా ఏమి చేయాలి? ఏమైనా చేయాలి! ఈ ఏడాది బడిలో చేరడం అయిపోయిందిగా, ఇప్పుడేమిటి … అంటారేమో! కానీ, పేద్ద పేరున్న బడులన్నో, వచ్చే ఏడాదికి కిటికీలు తెరిచే  ఉంటాయి ఈ పాటికి! అమ్మలూ…… Read More ఒక ఛెర్నాకోల!

మొలకెత్తిన మొరుసు మట్టి !

ఎన్నాళ్ళగానో  వాయిదా వేస్తూ వచ్చిన ఈ ప్రయాణం, ఇన్నాళ్ళకు కుదిరింది. గడ్డి పరకతో విప్లవం సాధించ వచ్చునని ఒక సజీవ ఉదాహరణ గా నిరూపణగా నిలిచిన బబ్లూ గంగూలి గారిని, మేరీ గంగూలి గారిని కలవాలని అనుకొంటూనే, కాలం గడిచి పోయింది. మేము వెళ్ళే సరికి, బబ్లు గారు… సమీప గ్రామంలో వరి నాట్లు వేయించే పనిలోనూ, మేరీ గారు…వికలాంగుల సంరక్షకుల శిక్షణా శిబిరం నిర్వహణ లోనూ ఉన్నారు.  అంతటి పని వత్తిడిలో ఉన్నా కూడా, మా… Read More మొలకెత్తిన మొరుసు మట్టి !

అయ్యో చంద్రన్నా, 

అయ్యో చంద్రన్నా, ఇంతలో ఎంత మాట వినవలసి వచ్చింది! చెట్టుపై ఒదిగిన చిన్ని ఎర్రపిట్ట ప్రాణం వాయులీనం అయినదనీ! వినీల జగతిలో లీనమైనదనీ!విశ్వాంబరమైనదనీ! ఇది ఏమీ బాలేదు అన్నా, తనలో తాను బందీ అయిన ఈ మాయదారి ప్రపంచపు విడుదలకు మనం ఇంకా తాళంచెవుల వెతుకులాట పూర్తిచేయలేదు! మీరొక పురాభావనగా మారిపోతారా?అలా అర్థాంతరంగా తరలి పోతారా ? చిక్కుబడిన చీకటి దారుల్లో, మీరు విసిరివేసిన నల్లమిరియాల జాడలు ఎలా వెతుక్కోవడం! మాయాలాంతరు కూడా మసిబారిందే! సమకాలీన తెలుగు… Read More అయ్యో చంద్రన్నా, 

అనగనగ అతిశయమే !

అవును గానీ, చెల్లి కృష్ణమ్మ నల్లని నిగారింపులతో బిరబిరా సాగుతుంటే, సోదరి గోదావరమ్మ పాలవెన్నెల్లా పరుగులు పెడుతుందేం? ఎగిసిపడే గంగమ్మ మిడిసిపాటును, ఏ కంట జారిన కన్నీటి చుక్క ఏ కొనగోటను ఒడిసిపట్టి, అణిచిపెట్టిందో ! అది “ఉట్టి” అయితేనేమి.ఉరుము ఉరిమి “మంగలం” మీద పడి,ఆ “వేపుడు చట్టి” పెటిల్మంటేనేమి? “తడి” ఆరని “చిగురు” చీకట్లలో ,వెలుగుతోన్న “దివిటీ” కావచ్చు. పిల్లల ఆటలవేళల పకపక నవ్వులు మోసుకు వచ్చేది, ఆ క్రమం తప్పనివ్వని గంటలు మోగించే “బడిబూరాలు”… Read More అనగనగ అతిశయమే !

నిర్ణయం లా…

యధాలాపంగా చిన్న సినిమాలు తిరగేస్తుంటే, అనుకోకుండా, శివ సోమయాజి గారి చిన్న కథ పలకరించింది.”నిర్ణయం ”    లా. “పసుప్పచ్చని అడవిదారిలో రెండు దార్లు చీలేచోట ” సినిమా విరమించింది. నాకు గుర్తున్నది. కథలో ప్రధాన పాత్ర చూపు ఆసుపత్రి దారి వైపు నిలవడం ముగియడం, ఆ ముగింపు బోలెడంత చర్చకు దారి తీయడం, మంచీచెడు, మానవకోణాలు, ప్రాపంచిక దృక్పథాలు ..అవీ ఇవీ అన్నీ మాట్లాడుకొన్నాం. మళ్ళీ మాట్లాడుకోవచ్చు, ఈ సినిమా చూసాక! నిజానికి, భూగోళానికి ఇవతల… Read More నిర్ణయం లా…

నిశ్చయముగ నిర్భయముగ 1

Originally posted on మడత పేజీ:
మా ఇంటి పుస్తకాల అరలో శ్రీశ్రీ గారు, చలం గారు లేరని నేను గ్రహించేటప్పటికే, నేను  సాహిత్య విద్యార్ధిని. అందులోను ఆంగ్లసాహిత్యం. కొద్దిపాటి రచనలు కూడా అచ్చయ్యాయి  “ఏమిటీ ? మహాప్రస్థానం” చదవకుండా కథలు రాసేస్తున్నారా? అందులోని ప్రతి అక్షరం నాకు కంఠోపాఠం!” అంటూ అత్మీయ సాహితీ మిత్రులొకరు కళ్ళర్రజేసి, ఆశ్చర్యపోయి ,ఆ పై జాలి కురిపించారు. ఆ పై , మెత్తగా హెచ్చరిక చేశారు. దడ పుట్టి బిక్కచచ్చి , వారి…